Een slimmere, meer nauwkeurige manier om na te denken over de volksgezondheid

 

Sue Desmond-Hellmann zet “precisie-volksgezondheid” om de consument, “gen-sequencing” en andere innovatieve instrumenten te bewaken, in om de moeilijkste medische problemen ter wereld op te lossen. Deze aanpak heeft er al voor gezorgd dat de overdracht van het HIV virus van moeder op baby’s bijna gehalveerd is, ten zuiden van de Sahara in Afrika. Nu wordt het gebruikt om alarmerende kindersterfte over de hele wereld aan te pakken. Met als doel: levens redden door de juiste interventies naar de juiste bevolkinggroepen te brengen op het juiste moment.

 
Sue Desmond-Hellmann, CEO, Gates Foundation

Sue Desmond-Hellmann leidt de Bill & amp. De missie van de Melinda Gates Foundation is om vermogensgelijkheid te creëren voor iedereen. Lees hier meer >

 

Vertaling van de hele lezing:

0:13 Oké, eerst een paar introducties. Mijn moeder Jennie nam deze foto. Dat is mijn vader Frank in het midden. En aan zijn linkerkant mijn zussen: Mary Catherine, Judith Ann, Theresa Marie. John Patrick zit op zijn schoot en Kevin Michael aan zijn rechterhand. En in het lichtblauwe windjack, Susan Diane. Dat ben ik. Ik vond het fijn om op te groeien in een grote familie. Een van mijn favoriete dingen was namen uitkiezen. Maar tegen de tijd dat kind nummer zeven eraan kwam, waren de voornamen bijna op. Het werd een lange beraadslaging voordat we uiteindelijk kozen voor Jennifer Bridget. Elke ouder hier kent de vreugde en de opwinding van het kiezen van een naam voor een nieuwe baby. Ik was opgewonden en blij om mijn moeder te mogen helpen op dat speciale ceremoniële ogenblik.

1:18 Maar het gaat niet overal zo. Ik reis veel en ik zie een hoop. Maar het verraste me toen ik hoorde dat in een streek van Ethiopië ouders het kiezen van namen voor hun nieuwe baby’s een maand of meer uitstellen. Waarom uitstellen? Waarom niet profiteren van dit bijzondere, plechtige ogenblik? Ze stellen het uit omdat ze bang zijn. Ze zijn bang dat hun baby zal sterven. En dit verlies is zonder een naam misschien een beetje draaglijker. Een gezicht zonder naam zou hen kunnen helpenom er net iets minder aan gehecht te geraken.

2:04 Hier zijn we in een deel van de wereld — een tijd van vreugde, opwinding, dromend van de toekomst van dat kind — terwijl in een andere wereld ouders met angst vervuld zijn en niet durven dromen van een toekomst voor hun kind verder dan een paar kostbare weken. Hoe kan dat? Hoe kan het zijn dat 2,6 miljoen baby’s sterven in de wereld voordat ze ook maar een maand oud zijn? 2,6 miljoen. Dat is de bevolking van Vancouver. En het schokkende hieraan is: waarom? In te veel gevallen weten we het gewoon niet.

2:52 Ik heb onlangs een bijgewerkt cirkeldiagram gezien. Het cirkeldiagram had het bijschrift: “Doodsoorzaken bij kinderen onder de vijf jaar over de hele wereld.” Een groot deel van dat cirkeldiagram, ongeveer 40 procent — 40 procent werd gemerkt als ‘neonataal’. Nu is ‘neonataal’ geen doodsoorzaak. ‘Neonataal’ is gewoon een bijvoeglijk naamwoord, dat betekent dat het kind minder dan één maand oud is.Voor mij betekent neonataal: we hebben geen idee.

3:28 Ik ben wetenschapper en dokter. Ik wil dingen repareren. Maar je kunt niet maken wat je niet kunt definiëren. Onze eerste stap om de dromen van die ouders te herstellen, is de vraag te beantwoorden: waarom sterven baby’s?

3:47 Vandaag wil ik het hebben over een nieuwe aanpak, die volgens mij ons niet alleen zal helpen begrijpen waarom baby’s sterven, maar die een volledige transformatie betekent van het hele gebied van wereldgezondheid. Het heet “precisievolksgezondheid.”

4:09 Voor mij komt precisiegeneeskunde van een zeer bijzondere plaats. Ik ben opgeleid als kankerarts, een oncoloog. Omdat ik mensen wilde helpen om zich beter te voelen. Maar te vaak maakten mijn behandelingen dat ze zich slechter voelden. Ik herinner me nog hoe jonge vrouwen door hun moeder naar mijn kliniek werden gebracht — volwassenen die door hun eigen moeders mijn behandelkamer in moesten worden geholpen. Ze waren zo zwak door de behandeling die ik ze had gegeven. Maar toen hadden we in de strijd tegen kanker nog maar weinig middelen.En die middelen maakten geen onderscheid tussen de kankercellen die we hard wilden treffen en de gezonde cellen die we wilden behouden. Vandaar de bijwerkingen die jullie allemaal zo goed kennen — haaruitval, misselijkheid, een onderdrukt immuunsysteem, dus constante dreiging van infectie — waren altijd erbij.

5:19 Ik ging werken in de biotechnologie-industrie aan een nieuwe aanpak voor borstkankerpatiënten die een beter onderscheid zou maken tussen gezonde cellenen de ongezonde of kankercellen. We hebben nu het geneesmiddel herceptin.Dankzij Herceptin konden we HER2-positieve borstkanker gericht aanpakken. Dat was destijds de engste vorm van borstkanker. Door die precisie werden de kankercellen hard geraakt, terwijl de normale cellen goeddeels gespaard werden.Een enorme doorbraak. Het voelde als een wonder, zozeer zelfs dat we tegenwoordig al die instrumenten benutten — big data, consumentbewaking, gensequencing en nog veel meer — om een brede verscheidenheid aan ziekten aan te pakken. Daardoor kunnen we individuen behandelen met de juiste middelen en op het juiste moment.

6:31 Precisiegeneeskunde was een revolutie voor de behandeling van kanker. Alles veranderde. En ik wil alles weer veranderen. Ik vroeg me af: waarom zouden we deze slimmere, preciezere, betere manier om ziekten aan te pakken beperken tot de rijke wereld? Begrijp me niet verkeerd — ik heb het niet over het brengen van dure geneesmiddelen zoals herceptin naar ontwikkelingslanden, hoewel ik dat eigenlijk best wel zou willen. Waar ik het over heb, is het toepassen van deze specifieke aanpak voor particulieren op de gezondheidsproblemen van populaties.

7:17 OK, nu denk je waarschijnlijk: “Ze is gek. Dat gaat niet. Dat is te ambitieus.” Maar nu komt het: we doen dit al in beperkte mate, en het begint al een groot verschil te maken.

7:35 Hier is wat er gebeurt. Ik zei al dat ik was opgeleid als kankerarts. Net als vele artsen die in de jaren 80 in San Francisco werden opgeleid, ben ik ook opgeleid als aids-arts. Het was een verschrikkelijke tijd. Aids was een doodvonnis. Al mijn patiënten overleden. Nu zijn de dingen beter, maar hiv/aids blijft een verschrikkelijke mondiale uitdaging. Wereldwijd leven er ongeveer 17 miljoen vrouwen met hiv. We weten dat wanneer deze vrouwen zwanger worden, ze het virus kunnen overdragen naar hun baby. We weten ook dat zonder therapie de helft van die baby’s zal sterven voor ze twee jaar oud zijn. Maar we weten dat antiretrovirale therapie vrijwel kan garanderendat ze het virus niet doorgeven aan de baby. Dus wat doen we?

8:34 Een eenheidsworstbenadering, net zoiets als die explosie van chemo, zou betekenen dat we elke zwangere vrouw ter wereld gaan testen en behandelen. Dat zou werken. Maar dat is gewoon niet praktisch. In plaats daarvan zoeken we waar hiv het meest voor komt. We weten dat we in sommige landen in Afrika bezuiden de Sahara, waar het het meest voorkomt, zwangere vrouwen kunnen testen en behandelen. Deze precisieaanpak van een volksgezondheidsprobleem heeft hiv-overdracht van moeder op kind in de afgelopen vijf jaar bijna gehalveerd.

9:14 (Applaus)

9:19 Screening van zwangere vrouwen in bepaalde gebieden in de derde wereld is een krachtig voorbeeld van hoe precisievolksgezondheid dingen op grote schaal kan veranderen.

9:35 Dus… Hoe doen we dat? We kunnen dat doen door onze kennis. We weten op wie te richten, op wat te richten, op welke lokatie en op welke manier. Dat zijn voor mij de belangrijke punten van de precisievolksgezondheid: wie, wat, waar en hoe.

9:56 Maar laten we teruggaan naar de 2,6 miljoen baby’s die sterven voordat ze één maand oud zijn. Hier is het probleem: we weten het gewoon niet. Je gelooft het misschien niet, maar de manier waarop we de oorzaken van kindersterfte achterhalen in de landen met de hoogste kindersterfte is door een gesprek met de moeder. Een gezondheidswerker vraagt een moeder die net haar kind verloren heeft: “Gaf het kind over? Had het koorts? ‘ En dat gesprek kan plaatsvinden tot drie maanden na de dood van de baby. Verplaats je eens in die moeder. Het is een hartverscheurend, ondraaglijk gesprek. En erger nog – het helpt niet eens veel, want al zouden we weten dat er koorts of braken was, dan weten we nog niet waarom.We komen dus niet veel aan de weet en kunnen niet vermijden dat die moeder, dat gezin, of andere gezinnen in die gemeenschap die tragedie ondergaan.

11:03 Maar wat als we een precisie-aanpak van de volksgezondheid toepasten? Laten we bijvoorbeeld zeggen dat we ontdekken dat in bepaalde gebieden van Afrika baby’s sterven als gevolg van een bacteriële infectie overgedragen van moeder naar baby,bekend als Groep-B-streptokokken. Zonder die behandeling heeft de moeder een zeven keer hogere kans dat haar volgende baby zal sterven. Zodra we het probleem definiëren, kunnen we de dood voorkomen met iets zo goedkoop en veilig als penicilline. We kunnen dat doen omdat we het dan zullen weten. En dat is het punt:als we het weten, kunnen we op de juiste manier ingrijpen voor de juiste populatie op de juiste plaats om levens te redden.

11:55 Met deze aanpak, en met deze interventies en nog andere, twijfel ik niet dat een precisie-aanpak van de volksgezondheid onze wereld kan helpen om ons 15-jarige doel bereiken. Dat zou elk jaar het leven van een miljoen baby’s redden. Een miljoen baby’s elk jaar.

12:22 En waarom zouden we daar stoppen? Een veel krachtiger benadering van de volksgezondheid. Stel je voor wat mogelijk zou zijn. Waarom zouden we ondervoeding niet effectiever kunnen aanpakken? Waarom niet bij vrouwen baarmoederhalskanker voorkomen? En waarom malaria niet uitroeien?

12:44 (Applaus)

12:45 Ja, klap er maar voor!

12:46 (Applaus)

12:50 Ik woon in twee verschillende werelden: één wereld bevolkt door wetenschappers,en een andere wereld bevolkt door de volksgezondheidsprofessionals. De belofte van precisievolksgezondheid bestaat erin deze twee werelden samen te brengen.Maar weet je, wij allemaal leven in twee werelden: de rijke wereld en de arme wereld. Wat mij het meest enthousiast maakt over precisievolksgezondheid is het overbruggen van die twee werelden. Elke dag in de rijke wereld, brengen we ongelooflijk talent en gereedschappen samen— alles tot onze beschikking — om ziekten gericht aan te pakken op manieren die ik nooit voor mogelijk had gehouden.We kunnen toch zeker ook profiteren van dat soort talent en hulpmiddelen om het sterven van baby’s in de arme wereld tegen te gaan. Als we dat deden, dan zou elke ouder het vertrouwen hebben om hun kind een naam te geven bij de geboorte,durven dromen dat het leven van dat kind zal worden gemeten in decennia, in plaats van in dagen.

14:07 Dank je.

14:08 (Applaus)

0

Voeg een Commentaar