Afschuwelijk om je kind (Sven – 10 jaar) zoveel pijn te zien lijden


Eind januari 2011 werd bij Sven posttraumatische dystrofie aan zijn rechtervoet en been vastgesteld.
Half oktober 2010 had hij tijdens een voetbalwedstrijd zijn grote teen zwaar gekneusd. Gevolg was dat hij vanaf eind januari 4 weken lang bij ons op de bank gelegen heeft, niet heeft kunnen lopen en geen sok of schoen aan zijn voet kon velen. Hij had aanrakings- en zenuwpijn vanaf zijn grote teen over zijn hele voet en been tot aan zijn rechterheup. Zelfs het kleinste zuchtje luchtverplaatsing was al pijnlijk voor hem. We moesten hem half liggend naar het ziekenhuis vervoeren omdat hij ook niet meer kon zitten.

Afschuwelijk om je kind zoveel pijn te zien lijden. Dan kun je nog zo nuchter zijn, dat wil je als ouder niet of zo kort mogelijk voor je kind! Zijn en ons hele toekomstbeeld stond op zijn kop. Sven voetbalde drie keer per week met veel plezier in de E1. Dat kon hij niet meer. Naar school gaan lukte ook niet meer. Hij was niet meer mobiel en Sven veranderde in een in zichzelf gekeerde jongen die veel vragen had over ziektes en de dood.

Ik was er al snel achter dat de reguliere geneeskunde eigenlijk niet goed weet hoe dit fenomeen ontstaat, laat staan hoe ze het moeten behandelen. Een langdurig, pijnlijk revalidatietraject wilde ik echt niet voor Sven. Reden voor ons om na een uitgebreide zoektocht naar alternatieven een afspraak met Wim te maken. Inmiddels hadden we bij toeval ontdekt dat de acupuncturist/ fysiotherapeut bij ons in de straat veel van dit soort patiënten met succes behandelt. Dankzij hem kon Sven – na twee weken van intensieve behandeling door de pijn heen – weer zelfstandig zonder krukken lopen. De eerste paar keer kreunend van de pijn maar hij deed het dapper. Blijven bewegen door de pijn was heel belangrijk hierbij, ook al bleef hij pijn houden.

Wim was zo aardig om de intake bij ons thuis te doen omdat Sven de reis van 1 ½ uur op dat moment niet kon maken. Nu na een aantal behandelingen door Wim en vier maanden verder is Sven weer vrolijk en actief. Zowel mentaal als fysiek heeft hij enorme stappen gemaakt. Hij is weer vrolijk, kletst weer lekker, fietst weer, kan weer normaal zitten, gaat weer hele dagen naar school en heeft weer een begin met voetbal gemaakt. We hebben er vertrouwen in dat hij na de grote vakantie weer mee kan trainen met zijn voetbalteam: Sven’s droom is om profvoetballer te worden.

Iedere ouder met een kind met pijnklachten of onbegrepen klachten, raad ik zeker aan contact met Wim op te nemen. Durf buiten de gebaande paden te gaan: je kind is het waard.
Je weet meteen bij de intake of Wim je kan helpen. Dat het werkt, hebben wij zelf ervaren. Hoe hij het doet snappen Sven en ik nog steeds niet. Dat is ook niet belangrijk. We zijn vooral heel dankbaar dat zijn behandelingen werken. We kijken weer vooruit en kunnen weer reizen. Italië; we komen eraan!

 

Lia

0

Voeg een Commentaar