Blog

Annet (52): Pijn door artrose: “Net alsof het steen voor steen weer werd opgebouwd.”

 – Annet –


Ik ben Annet, getrouwd en trotse moeder van een zoon van 18 en een dochter van 16. Ik werk bij de gemeente.

De laatste twee jaar kreeg ik steeds meer klachten. Door artrose had ik pijn in beide heupen, vooral mijn linker. Ik had dikke, pijnlijke knieën en kreeg ik steeds meer pijn in mijn enkels bij het lopen. ’s Nachts in bed werd ik vaak wakker van de spanning in mijn onderrug en dijbenen.

Ik had eigenlijk constant pijn en ik kon alleen nog maar kleine stukjes lopen. Ik wist niet meer welke houding ik moest aannemen. Vaak stroomden de tranen over mijn wangen. Van de pijn, van de schaamte, van de wanhoop.

Ook op mijn werk kon ik niet meer functioneren. Zitten was pijnlijk voor me en ik kon me helemaal niet meer concentreren.  Ik had het gevoel dat ik geen kant meer op kon. De dokters hadden me allang naar huis gestuurd met allerlei pijnstillers die me alleen maar suf maakten. Daar schoot ik echt niks mee op.

Naast mijn werk vond ik het altijd leuk om mijn zoon te helpen. Hij werkte op zaterdag in een benzinepomp. Ik vond dat gewoon gezellig, want dan konden we koffiedrinken en kletsen. Ik kon even gaan zitten wanneer ik wilde. Maar dat hield ik ook niet meer vol.

Mijn lieve zus had gehoord dat Wim goede resultaten had met de behandelingen van mensen met artrose. Ik heb er met mijn man over gesproken of ik het moest doen. Ik had nog nooit een alternatieve behandeling gehad en ik wist niet of het moest geloven.

Mijn man staat daar wat steviger in dan ik. Hij dacht er niet lang over na en vond dat ik het maar moest doen. Als het echt zo was dat Wim me kon helpen zou het stom zijn om thuis te blijven zitten en mijn kop in het zand te steken. De pijn zou dan alleen maar erger worden en mijn leven ellendiger. Daar had hij natuurlijk wel gelijk in, want als het niet zou helpen zou ik het snel genoeg weten. Dan zou ik er in elk geval nooit spijt van hebben gehad dat ik het niet had geprobeerd. En voor mijn man was het natuurlijk ook heel belangrijk dat het beter zou gaan met mij.

We willen wel een mooie toekomst samen. Hij zei dat als het inderdaad de gewenste resultaten zou opleveren, het elke euro waard zou zijn. Zijn optimisme had ik erg nodig, zijn steun is altijd heel belangrijk voor me geweest.

Het was meer dan een uur rijden naar de praktijk en mijn vriendin Sonja ging altijd met me mee. Zij was geïnteresseerd in de behandelmethode van Wim. Bij de eerste behandeling kreeg ik kruiden op mijn buik. Het duurde een uur en het voelde heel prettig. Ik voelde echt die kracht ervan toen het introk.

De dag daarna voelde het alsof er een hele last van mijn schouders was afgevallen. De pijn was er nog, maar ik voelde me gewoon lichter. Na de tweede kruidenbehandeling, twee weken later begon het pijngevoel te veranderen. Ik voelde dat mijn heup zich stabiliseerde waardoor ik de pijn voelde “wegglijden”. Mijn voeten en enkels werden steeds soepeler, en ik kon langer op mijn benen staan in de rij bij de kassa.

De behandelingen daarna werkte Wim met de handen. Hij legde zijn handen op de pijnlijke plekken en masseerde de spieren er omheen. Zijn handen worden altijd heerlijk warm.  Die behandeling was om de drie weken. Elke keer voelde mijn lichaam weer sterker en was de pijn weer minder. Het grappige was dat het ook steeds rustiger werd in mijn hoofd.

Ik kon weer zitten en lopen met steeds minder pijn. Ik ben helemaal geen sportvrouw maar mijn lichaam voelde steeds steviger en krachtiger. Net alsof het steentje voor steentje weer werd opgebouwd. Wim vond het tijd dat ik meer ging bewegen om mijn lichaam sterker te maken, vooral de botten en de spieren. Eén keer in de week kreeg ik fysiotherapie en begeleiding met fitnessapparaten. We bouwden het rustig op.

Na iets meer dan een jaar en 15 behandelingen zijn we klaar met de behandelingen bij Wim. De pijn in mijn heupen, knieën en enkels is er niet meer en dat is een enorme opluchting! Ik ben nog wel wat stijf als ik wakker word. Maar dat zakt snel weg zodra ik in beweging kom. Ik zal rekening moeten blijven houden met de grenzen van mijn lichaam.

De ondersteunende adviezen van Wim volg ik nog steeds op want ik voel me daar heel lekker bij. Dat wil ik ook zo houden. Ik ben van de medicijnen af en ik werk nu weer parttime bij de gemeente.
Ik wil tijd hebben voor mezelf en mijn man, ik geniet elke dag van een wandeling, ik brei graag ik ga nog steeds één keer in de week fitnessen in een groep.

Ik vind het ongelooflijk wat er gebeurd is het afgelopen jaar. Ik begrijp het nog niet helemaal, maar ik voel me fantastisch. In de lente gaan mijn man en ik lekker rondreizen in Frankrijk en we willen het jaar daarna naar Amerika.

Annet (52)

 

0

Voeg een Commentaar