Blog

Annet (71) met pijn door artrose : “Ik ben nu echt opgelapt, weer fris en fruitig”


Annet van Nikkelen – Kuipers (71), Rotterdam

 

Ik heb lang in de gezondheidszorg gewerkt en het is begonnen met klachten die al ruim 50 jaar bestonden door slijtage en artrose. Maar de pijn verergerde plotseling behoorlijk door verkeerde medicijnen van de huisdokter. Ik kon bijna niet meer lopen.

De huisarts stuurde mij naar de afdeling pijnbestrijding van het St. Franciscusgasthuis in Rotterdam. Dit resulteerde in een behandeling met geneesmiddelen, waarbij ik mij een proefkonijn voelde. De reguliere geneeskunde liet het afweten en kon niets meer voor mij doen.

Ik zag het toen niet meer zitten! De pijn was zo erg geworden en beheerste mijn leven. Ik werd echt een onaangenaam persoon voor de mensen om me heen. In tussen had Wim, mijn man, op internet gezocht en kwam toen de website van Vrij van Pijn tegen.

Ik wist er toen erg weinig van alternatieve behandelingen en had er eerst niet zo’n vertrouwen in. Maar ik wilde het ten einde raad wel proberen.

Eigenlijk was het voor mij een soort laatste strohalm. En toch wel een sprong in het duister.

Bij ons eerste gesprek kreeg ik al vertrouwen in de behandeling. Ik had voor eerst het gevoel dat er iemand was die naar mijn klachten luisterde en er ook iets mee deed.

Bovendien voelde ik al resultaat van de eerste behandeling. Ik kon mijn hoofd weer draaien wat voorheen niet kon.

Het is een feit, dat ik vanaf het begin, een heel stuk vooruit ben gegaan. Ik kan weer redelijk lopen, al zijn het kleine afstanden. Verschillende pijn door de artrose, zoals pijn in mijn onderrug, mijn armen en mijn benen, heb ik niet meer. Ik had ook vooral pijn in mijn nek, schouders en handen. Dat is ook steeds beter gegaan.

Ik trek nu weer zelf mijn kleren aan, ook mijn broek, truitje en vest. Ik ben nu echt weer opgelapt, fris en fruitig. Ik ga elke dag met een glimlach de deur uit!
Ik zie er gezond uit en mijn man Wim is ook heel tevreden.

Er waren mensen die me niet meer herkenden in mijn flat. Want ik loop nu weer rechtop, ik heb weer kleur op mijn gezicht en dans soms zelfs van plezier. “Wat heb jij nou gedaan”, zeiden ze!

Wat ik wil zeggen als je er niet in gelooft: “Het is natuurlijk voor iedereen anders, maar probeer dit en geef het een eerlijke kans.”

0

Voeg een Commentaar