Armando: één van mijn helden

 
 
Met Armando in Helsinki
   
 
Een goede vriend van mij, Armando Armellini, heeft iets geweldigs gedaan.
Ik leerde hem 10 jaar geleden kennen in California, bij een opleiding. Hij trainde toen al voor marathons. Hij is een succesvolle business consultant met een mooi gezin. Hij heeft zich in zijn vrije tijd ontwikkeld tot een echte top-atleet. Na vele marathons heeft hij triathlons gedaan, Ultraman Championships en Ironman Championships.
 

 

Om een idee te krijgen: een marathon is ± 42 kilometer hardlopen, een triathlon bestaat uit 3,8 km zwemmen, 180 km wielrennen en 42 km hardlopen (de marathonafstand dus). Dan hebben we de Ultra Triathlons: de Ironman is een serie triathlons die je in één jaar moet hebben volbracht om aan het Ironman World Chamionship deel te nemen.

Om aan het Ultraman World Championship te kunnen deelnemen moet je een serie Ultraman wedstrijden hebben gedaan. 

Dan heb je de Epic5. De Epic 5 is een jaarlijks evenement op Hawaï waar je in vijf opeenvolgende dagen, op vijf verschillende eilanden, vijf triathlons moet volbrengen. Een extreme prestatie dus!
Armando heeft hier met drie andere deelnemers aan deelgenomen.
 

 

 
 

Hawaï, mei 2017, de vier Epic5 atleten
 
 

Na veel marathons, baantjes zwemmen en fietsparcours vond hij het uiteindelijk tijd om zich in te schrijven voor de Epic5, de ultieme wedstrijd voor triathleten. Ik heb hem deze dagen gevolgd op Facebook. Hij heeft geleden tijdens en na de races, gewosteld en is door al zijn fysieke grenzen en pijngrenzen heengebroken. Tot het bittere eind. Ik vind het waanzinnig dat het hem is gelukt! 

Armando is heel bescheiden en vindt het niet zo leuk als ik het zeg, maar hij is één van mijn helden.  

 

 

   

Wat dit met mij doet is dat ik veel respect heb voor Armando en heel trots op hem ben.
Vooral omdat ik zijn beweegredenen heel zuiver vind. 
Wat een kracht heeft deze man. Als hij zijn zinnen ergens op zet, bereikt hij zijn doel. Wat anderen ook zeggen of denken, hij doet het toch. Niet om iets te bewijzen, erkennig doet hem niet zoveel. Hij doet het gewoon omdat hij het heeft bedacht, omdat hij het wilt.  

 

   

Zijn belangrijkste motivatie om deze race te doen was dat hij 100% was toegewijd aan zijn geboorteland Venezuela. Met zijn deelname wilde hij laten zien dat je álles kun bereiken wat je wilt als je het met je hart doet. Alles waar je naar verlangt en waar je je aandacht en energie aan geeft.
En dat je je door niemand moet laten tegenhouden.

Hij hoopt dat hij met zijn inspanning een inspiratie is geweest om te blijven vechten voor een betere toekomst voor zijn land. 

 

 
Armando met de Venezolaanse vlag
 

Waarom ik dit vertel is dat je, wat je ook wilt bereiken, kracht en motivatie nodig van binnenuit nodig hebt om te bereiken waar je zo naar verlangt. Het kan dus ook zijn dat je er álles aan wilt doen om te zorgen voor herstel en genezing en een onafhankelijk leven in vrijheid en gezondheid. Ondanks wat de artsen of wie dan ook zeggen. Ookal lijkt het onmogelijk!

 

 

Bij CNN in Venezuela


Met zijn doorzettingsvermogen, zijn vastberadenheid en zijn focus is Armando altijd een belangrijk voorbeeld voor mij geweest. Ik denk dat je dat wel kunt begrijpen (lees: Wie ben ik). Toen ik hem leerde kennen was ik al uit de rolstoel en ging het al een paar jaar steeds beter met me. Ik kon toen ongeveer anderhalve joggen. Meer kon ik toen nog niet. Nu fitness ik twee keer per week, zwem ik één of twee keer per week en loop ik vijf kilometer hard. 

Toen ik Armando feliciteerde na een marathon en zei hoe knap ik het vond wat hij had bereikt, reageerde hij bescheiden. Hij zei me dat ik hetzelfde had gedaan. Hij zei: “You’ve had your inner journey. I’ve fought for my country, you had to fight for yourself”. We begrepen elkaar, we hielden elkaar vast en waren ontroerd….. 

 

 

Ik hoop dit verhaal jou ook inspireert….

Hartelijke groet,

Wim Beek

 

 
0

Voeg een Commentaar