Op verzoek van mijn (ex)cliënten heb ik de achternamen en plaatsnamen bij hun persoonlijke stukjes weggehaald of afgekort.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Mw. M. de B. over haar ervaringen bij Vrij van Pijn:
--------------------------------------------------------
“Ik fiets weer voorop in mijn groepje“
Koos, 63, gepensioneerd motoragent, voetbaltrainer en opa
Als ik ´s nachts uit mijn bed kwam kraakten mijn knieën aan alle kanten. Ik had er zoveel pijn aan dat ik niet meer op mijn knieën kon zitten. Door de pijn in mijn heup kon ik slecht zitten en liep ik slecht. De pijn in mijn schouders was zo erg dat ik mijn jas niet meer kon aantrekken.
Ik had pijn in mijn knieën, in mijn heup en in mijn schouders, dat zijn de drie dingen waarmee je in beweging blijft. Ik voelde me oud en krakkemikkig worden. En dat
wilde ik niet want ik ben een mannetje dat altijd bezig is. Ik wilde wel aan het werk
blijven en een leven leiden zonder pijn. Maar dat kon ik niet meer.
In de reguliere geneeskunde vond ik geen bevredigende oplossing. In het ziekenhuis had ik te horen gekregen dat ik artrose had. Ik moest er maar mee leren leven. Maar daar had ik geen vrede mee...
Lees meer >
----------------------------------------------
Sven – 10 jaar: Posttraumatische dystrofie
“Ons hele toekomstbeeld stond op zijn kop”
Eind januari 2011 werd bij Sven posttraumatische dystrofie aan zijn rechtervoet en been vastgesteld. Half oktober 2010 had hij tijdens een voetbalwedstrijd zijn grote teen zwaar gekneusd. Gevolg was dat hij vanaf eind januari 4 weken lang bij ons op de bank gelegen heeft, niet heeft kunnen lopen en geen sok of schoen aan zijn voet kon velen. Hij had aanrakings- en zenuwpijn vanaf zijn grote teen over zijn hele voet en been tot aan zijn rechterheup. Zelfs het kleinste zuchtje luchtverplaatsing was al pijnlijk voor hem. We moesten hem half liggend naar het ziekenhuis vervoeren omdat hij ook niet meer kon zitten.
Afschuwelijk om je kind zoveel pijn te zien lijden. Dan kun je nog zo nuchter zijn, dat wil je als ouder niet of zo kort mogelijk voor je kind! Zijn en ons hele toekomstbeeld stond op zijn kop. Sven voetbalde drie keer per week met veel plezier in de E1. Dat kon hij niet meer. Naar school gaan lukte ook niet meer.....
----------------------------------------------
"Geen migraine meer - het is mogelijk!"
Mira, 37, woont samen
Ik ging met migraineklachten naar Wim toe, ik voelde me over mijn migraine nogal moedeloos. Zo van: “er is vast niets aan te doen.” Ik had me er al min of meer bij neergelegd dat ik 1x per maand of – met geluk – om de 2 maanden een dag migraine zou hebben. Of geen migraine maar dan zo ‘stoned’ van de heftige medicatie, dat er alsnog een dag ‘kwijt’ zou zijn.
Ik heb eerder ‘alternatieve’ behandelingen gehad en die hebben wel iets geholpen, maar nog nooit was er iets of iemand die me kon beloven de migraine helemaal weg te nemen. Ik ben oa onder behandeling geweest bij een homeopaat, fysiotherapeut en manueel therapeut.
De ontmoeting met Wim, nadat ik al via een wederzijdse vriendin over hem had gehoord, trok me eigenlijk meteen over de streep. Zijn relaxte en open houding, zijn eerlijkheid en het vertrouwde gevoel maakten dat ik vrij snel een afspraak met hem maakte. Ook vanuit een nieuwsgierige en tegelijkertijd cynische houding: “Kan hij me werkelijk helpen......”
Lees meer >
-----------------------------------------------
"Artrose: een nieuwe heup.... of toch niet?"
E.B., gezin, 2 dochters, ondernemer, Den Haag (48)
In het begin had ik het gevoel dat, als ik er druk opzette, ik bot op bot voelde. Ik voelde me……wanhopig is een groot woord, maar het kwam wel in de buurt. De artsen vertelden mij dat ik klaar was voor een nieuwe heup. Je wordt toch wel gedwongen om na te denken over hoe je toekomst eruit ziet. Ik dacht over mezelf als een gehandicapte. En ik dacht…nou nee....
Een vriendin vertelde me over Wim. We maakten een eerste afspraak en hij legde me uit wat er zou gebeuren. De behandeling met kruiden…
Lees meer >
(op verzoek kun je met E.B. in contact komen)
* Eerste update 5 april 2011: Emco vertelt dat hij nu acht kilometer per dag hardloopt.
* Tweede update 9 september 2011: Emco vertelt dat hij dat inderdaad nog steeds doet, elke dag 8 kilometer hardlopen. Want dat is zijn grote hobby en hij geniet er erg van!
* Ik ben echt heel blij voor hem!
* Hij zegt ook: "Als ik het resultaat van de behandeling van te voren had geweten, had ik wel 10.000 euro betaald!"
-----------------------------------------------
Ik ben Hester (42), moeder van 2 dochters (11 en 16). Ik ben pedagogisch medewerker en wij wonen in Zutphen.
Ik vond het heel interessant om te horen over de genezende handen. Ik had er al over gehoord en wilde er meer van weten. Zelf had ik erge nek- en schouder klachten en veel spanning in mijn lichaam. Daar wilde ik vanaf.
Ik was ook bezig met een holistisch therapeut. Dat was heel fijn, maar de klachten bleven terugkomen. En dat vond ik niet voldoende.
Na de behandelingen bij Vrij van Pijn gaat het heel goed. Omdat ik een nogal stressvol weekend heb gehad voelde ik de plek waar ik pijn had weer even licht in mijn schouder. Maar toen was het ook meteen weer weg.
Nu ben ik grote schoonmaak aan het doen in mijn leven, dat voelt heel erg belangrijk. Alle ballast die ik bij me heb gedragen heb ik nu niet meer nodig. Dat laat ik nu allemaal los en dat voelt heel prettig.
Als je met vraagtekens rondloopt en je komt er niet uit: waag een poging bij Vrij van Pijn, waarom niet? Het is een hele vriendelijke manier en ik kan het sterk aanraden aan mensen met pijn die het nodig hebben.
Hester
------------------------------------------------
"Ik was nuchter en sceptisch"
Dhr. D.J. Segers, productiemedewerker, Gouda (41)
Het ging steeds slechter met me, het zette mijn hele leven op z’n kop. Ik zat in de ziektewet zonder enig zicht op verbetering. Ik lag de hele dag in bed en verging van de pijn. Het was zo onverdraaglijk voor me dat ik het niet meer zag zitten. Ik had echt hele hoge nood.
Ik heb nog wat andere behandelingen geprobeerd. Onder meer het verdoven van de zenuwen en manuele therapie. Alternatieve behandelingen vind ik zweverig, ik ben erg nuchter en sta er sceptisch tegenover. Toch heb ik ook acupunctuur, magnetiseren en macedonische therapie gedaan. Dat hielp soms een beetje, maar niet voldoende en nooit lang genoeg. Op internet kwam ik de website van Vrij van Pijn tegen…
Wim had een werkwijze waar ik nog nooit van had gehoord. Ik belde hem met wat vragen en dat voelde goed. We maakten een afspraak want ik wilde het proberen. Als Wim niets voor mij kon doen zou hij het ook zeggen. Hij kwam niet zweverig over, maar juist heel duidelijk. Hij vertelde me wat ik moest doen voor mijn herstel en gezondheid en dat bleek ook te werken…
Lees meer >
------------------------------------------
Artrose: Mijn pijnklachten zijn voor 90% verminderd
Else, ik ben adviserend ondernemer (42)
Ik had diverse klachten. Pijn door artrose in mijn linkerhand en linkerduim, en pijn door een ontsteking of RSI (dat is nooit echt goed vastgesteld) in mijn rechterschouder. Hierdoor had ik veel pijn en slapeloze nachten. Ik kon alleen werken met pijnstillers.
Mijn huisarts gaf aan dat ik 6 tot 12 weken rust moest houden voor mijn schouder. Met de pijn in mijn hand moest ik leren leven en ‘daar moest ik het maar met mijn werkgever over opnemen’. Voor de pijn in mijn duim werden nog foto’s gemaakt in het ziekenhuis die de slijtage in het gewricht bevestigden.
Niet werken was voor mij geen optie, ook omdat ik zelfstandig ondernemer ben. Maar ik wilde me er ook simpelweg niet bij neerleggen. Misschien als ik 70 of 80 was.... Maar zelfs dan niet denk ik….).
Ik heb nog een heel leven voor me, een werkend leven. Ik wil m’n bedrijf verder uitbouwen. Ik heb jonge kinderen thuis waar ik voor moet zorgen en waar ik leuke dingen mee wil doen.
Ik wilde me er gewoonweg niet bij neerleggen. Ik sta open voor alternatieve behandelingen. Ik bezocht al weleens een homeopaat. Ik sta open en ben nieuwsgierig. Niet ieder mens weet alles, dus ook dokters niet. Dat wil niet zeggen dat ik geen respect voor reguliere artsen heb, maar hun eindoordeel is niet bindend voor mij.
Ik ben bijvoorbeeld direct na de uitslag zelf gaan zoeken naar oplossingen. Praktisch in de zin van aanpassen van mijn werkplek, zodat ik wel langer achter de computer kon zitten. Maar ook voor goede massages zodat de pijn in mijn schouder beperkt bleef tot de ‘zieke plek’ en niet m’n hele arm en rug pijn gingen doen.
Ik kreeg een aanbeveling van mijn collega. Wim had haar eerder van haar hoofdpijn afgeholpen. De klachten in mijn hand, duim en schouder verergerden en ik maakte een afspraak.
Na de eerste behandelingen was de ‘dagelijkse pijn’ weg. Na meer behandelingen bleef de pijn ook weg tijdens het sporten. Bij grote inspanning heb ik het nog af en toe, maar niet zoveel dat ik pijnstillers moet nemen.
Soms moet ik weer even alert zijn op juiste houding achter de computer, wat in deze context een goed teken is ;) ). Maar mijn pijnklachten zijn voor 90% verminderd.
Ik kan weer sporten en ik kan weer gewoon werken en voor mijn kinderen zorgen. Naast de artrose klachten had ik ook vaak hoofdpijn en hooikoorts. Gelukkig ban ik daar ook vanaf en dat is voor mij een bonus!
Niet alleen qua gezondheid, maar ook intuïtief zit ik beter in m’n vel.
Ik ben nu baas over eigen lijf!
Else
----------------------------------------------
"Mensen die zich richten op oplossingen hebben de grootste kans om te herstellen"
----------------------------------------------
Ervaringen van Shanti (11)
Shanti had heel veel lichamelijke klachten. Ze kon niet meer sporten, ze had gekraak en geknak in haar gewrichten als ze bewoog. Ze had erg pijnlijke gewrichten en dat hoort niet in een jong kinderlichaam.
Ik heb fysiotherapie geprobeerd en we zijn nu aan de beurt om naar de kinderarts toe te gaan. Maar ik had echt zoiets van eerst verder kijken dan dat.
Ik wil niet eerst dat circuit in met Shanti. Want de fysiotherapeut stond voor een raadsel, die kwam er zelf niet uit. We zijn nog naar een andere gegaan, die wist het ook niet. Zo word je van het kastje naar de muur gestuurd. Ik vond het een betere optie om dit te gaan doen, want dat andere kan altijd nog als het dan nog nodig blijkt.
We hebben pas één behandeling gehad en het leuke was dat ik Shanti over het schoolplein zag hollen en de trap op zag rennen en weer terug zag rennen. Dat had ik heel lang niet gezien. Het was altijd dat ze kraakte en knakte.
Het hollen en rennen was al na twee dagen na die behandeling. Dat voelt natuurlijk hartstikke goed. Ze heeft nu af en toe warme handen, dus ik heb het idee dat er wel wat gebeurt met haar. Dat is geweldig en we zijn benieuwd wat er gaat gebeuren na de tweede behandeling!
----------------------------------------------
"Reuma - Ik kan nu weer normaal de trap op"
mw. vd. P, huisvrouw, 3 kinderen, Leiden (77)
Ik heb al reuma vanaf mijn 13e jaar. Het ergste was dat mensen om mij heen mij niet geloofden. Ze zagen geen wond dus konden niet zien dat ik pijn had, dat vond ik altijd heel erg.
Ondanks die ellende heb ik gelukkig tot mijn 48e nog kunnen werken in mijn borduurwinkel. Nu ben ik 77 en heb jarenlang meer of minder heftige pijn doorstaan. Begin dit jaar was de pijn zo erg dat ik er eigenlijk mee wou stoppen. Ik kon het niet meer aan, het was zo erg! In mijn benen, mijn rug, mijn schouders.
Magnetiseurs en fysiotherapeuten konden me niet meer helpen. Ik werd er nog ellendiger van. Mijn zoon heeft Wim benaderd om mij te helpen. Zijn behandelingen zijn echt heerlijk. Na de tweede behandeling stapte ik opgewekt mijn bed uit om naar beneden te gaan.
Ik kon het niet geloven want ik lag altijd lang in bed, stijf en met pijn. Ik kon me niet eens meer herinneren dat ik wel eens met een glimlach op mijn gezicht uit mijn bed was gestapt.
Ik heb toen de keukenkastjes schoongemaakt en de afwas gedaan. Ik voelde me zo gelukkig dat ik dat weer kon, gewoon die kleine dingetjes. De reuma heeft zoveel beschadigd dat ik niet denk dat het volledig zal verdwijnen.
Maar met de helft ben ik ook al heel blij, ik kan nu weer normaal de trap op en af en maak weer kleertjes voor mijn kleinkinderen. Nu ga ik ook weer naar buiten. Geweldig.
Hoe hij het doet weet ik niet. Maar van de schoenmaker weet je ook niet hoe hij je schoenen maakt. Als ze er maar mooi uitzien en lekker zitten, dan vind ik het goed.
Mevr. van de P., Leiden
----------------------------------------------
"In een juichstemming liep ik het ziekenhuis uit"
Mw. J. P. (38), tekstschrijfster
Na twee uitstrijkjes met een afwijkende uitslag werd ik door mijn huisarts doorgestuurd naar de gynaecoloog. Dit bezoek verontrustte mij nog meer. De gynaecoloog stelde de aanwezigheid van het HPV-virus (verantwoordelijk voor het ontstaan van baarmoederhalskanker) vast. En daarnaast een plek van twee centimeter met onrustige cellen op mijn baarmoedermond. Een mogelijk voorstadium van baarmoederhalskanker. In principe ruimt je lichaam dit HPV-virus zelf op. Bij een klein percentage gebeurt dat niet.
Ik had net een veelbewogen periode met stress achter de rug. Ik vermoedde dat mijn afweersysteem daar onder te lijden had. Na overleg met zijn collega leek het de gynaecoloog het beste om mijn lichaam nog een jaar de kans te geven zelf tot actie over te gaan. Als de situatie daarna hetzelfde of slechter zou zijn, moest de bewuste plek operatief verwijderd worden. Geen prettig vooruitzicht. Je begrijpt: dit bleef in mijn achterhoofd meespelen bij alles wat ik deed.
Ik besloot bij Vrij van Pijn onder behandeling te gaan. Wim heeft mijn buik onderzocht en voelde een negatieve energieplek. Ik onderging bij hem een kruidenbehandeling waarmee deze negatieve energie eruit kon. Ook kreeg ik een voedingsadvies, waar ik mij tot op de dag van vandaag aan hou. Honderd keer uitgelegd aan mensen om mij heen die dit onzin vinden. Het maakt mij niet uit. Dit is mijn lichaam en daar zorg ik graag voor.
Vorige maand was het zover. Ik ging opnieuw naar de gynaecoloog. Waarschijnlijk om mij op het ergste voor te bereiden zei hij: “Mocht de plek er nog zitten, dan maken we gelijk een afspraak om deze te verwijderen.”
Lees meer >
----------------------------------------------
Artritis en psoriasis – "Ik kon helemaal niets meer"
mw. N.Z, 1 dochter, bankmedewerker (52)
Met behoorlijk wat klachten kwam ik bij Wim binnen. Een dikke hand, een hele dikke enkel van de artritis en mijn lichaam zat helemaal onder de uitslag van de psoriasis… Ik had hele dikke nagels, voeten en tenen. Het was behoorlijk heftig.
Ik was van iedereen afhankelijk, ik kon helemaal niets meer zelf doen. Ik kon niet meer koken, ik kon geen pannen meer afgieten, dat was heel ingrijpend. Het kostte me allemaal heel veel energie. Als ik maar wat gedaan had kon ik weer uren slapen. Ik heb veel in bed gelegen. Ik had het wel eens vaker gehad natuurlijk. Dat het allebei, de psoriasis en de artritis, heftig werd.
Je weet wel dat het weer gaat minderen, maar zo erg had ik het nog nooit gehad. Dit was wel héél erg, dit doet wel heel veel pijn. Mijn dochter was bij een informatie-bijeenkomst van Vrij van Pijn geweest en zo kwam ik bij Wim terecht…
Lees meer >
----------------------------------------------
Op mijn 23ste liep ik een whiplash op doordat ik in een taxi zat die frontaal op een vrachtwagen botste. Ik ben sinds die dag nooit meer pijnvrij geweest. Sterker nog, in de loop der jaren kreeg ik er een aantal ongelukken overheen, waardoor mijn lijf steeds meer uit balans raakt.
Linda (44), zelfstandig ondernemer
Ik had heel veel pijn: hoofdpijn, kaakpijn, nekpijn, schouderpijn, venijnige rugpijn, pijn in mijn bekken, mijn bovenbeen en mijn voet. Met krachtverlies in mijn armen en handen en een constante vermoeidheid omdat de pijn zoveel energie kostte. Over een periode van 22 jaar bezocht ik 21 verschillende behandelaars. Sommigen waren in staat voor verlichting van de pijn te zorgen.
Hierdoor werd het leefbaar, maar weg was het nooit. De consensus was: "Leer er maar mee leven". Toen ik Wim ontmoette zat ik niet echt te wachten op behandelaar nummer 22. Ik was vooral bang om weer hoop te krijgen op herstel en weer teleurgesteld te worden.
Mijn vertrouwen in Wim won het echter van mijn scepsis en ik heb mij door hem laten behandelen. Ik heb pas een aantal behandelingen gehad en het effect is nu al opvallend. Ik heb vrijwel nooit meer kaak-, bekken-, been-, schouder- of rugpijn (vrijwel, want toen ik pasgeleden vier-en-een-half-uur had gestaan bij een rockconcert ging ik mijn rug weer voelen... wat een geweldig bewijs was van hoe goed het met me gaat!
Zo lang staan kon ik tot voor kort helemaal niet, zelfs niet met pijn. Ook mijn hoofdpijn is heel vaak gewoon helemaal weg. En het allerlekkerste: ik kan pijnvrij slapen, hoe ik ook in mijn bed ga liggen! Ik merk dat het nog niet stabiel is, maar gezien het feit dat ik 21 jaar last heb gehad van deze klachten, is deze snelle verbetering fenomenaal.
Ik heb er alle vertrouwen in dat dit pas het begin is en durf weer uit te kijken naar een pijnvrij leven!
----------------------------------------------
Ervaringen van zoon Sammie (9) door zijn moeder Daantje:
Sammie had al maanden erg veel last van buikpijn en hij had ook last van angsten.
’s Avonds kon hij vaak niet inslapen omdat hij bang was en omdat hij zo’n buikpijn had.
Wim heeft eerst een diagnose bij hem gedaan, daarna zijn we begonnen met de behandelingen.
De weken na de behandeling zagen wij enorme verschillen, zijn buikpijn nam af en hij was veel minder angstig. Hij begon steeds lekkerder in zijn vel te zitten en is nu veel meer ontspannen. Hij kan beter met zijn gevoelens omgaan en houdt veel minder vast. Het lijkt of hij veel en veel lichter is geworden en ook het leven veel luchtiger kan zien.
Het is echt geweldig om het verschil te zien de weken na een behandeling. Je kon de lucht echt zien opklaren!
----------------------------------------------
Buikpijn door galstenen - Nu weer sterk en vitaal!
Ik ben Annemarie, ik ben getrouwd, heb een zoon van 9 (Alex) en een dochter van 6 (Loïs). Ik had al een jaar of 6 last van galstenen. De pijn ging mijn dagelijks leven steeds meer beinvloeden. De stekende pijn in mijn buik hield mij vaak op bed en was uitputtend voor me.
Mijn kinderen hadden er ook last van omdat ik er niet altijd voor ze kon zijn. Ik voelde me verschrikkelijk. De dokter had gezegd dat mijn galblaas eruit moest, maar dat wilde ik niet. Ik wilde kijken of ik op een andere manier van de pijn af kon komen.
Op internet had ik artikelen van Wim Beek gelezen over pijnbestrijding bij buikpijn
Ze spraken me erg aan en ik wilde graag een afspraak maken. Ik belde hem en we maakten een eerste afspraak. Ik was nieuwsgierig naar wat het onderzoek bij Vrij van Pijn zou opleveren en hoe ik me zou voelen na de behandeling.
Annemarie
Na de kennismaking en de intake kon ik ontspannen liggen op de behandeltafel en Wim legde zijn handen op de pijnplek in mijn buik. Ik voelde het een beetje rommelen, maar het was wel prettig. Hij ging op zoek naar de oorzaak van de pijn. Hij kon ook voelen waar die vandaan kwam. Na de eerste behandeling voelde ik me zelfs al beter en was de buikpijn minder stekend.
Na het onderzoek vertelde hij me welke stappen nodig waren om mij te behandelen voor pijnbestrijding en mij van mijn pijn af te helpen. Ik voelde me er goed over maar ik wilde eerst naar huis om er met Sid, mijn man, over te praten. Sid staat gelukkig altijd achter me en zei dat ik het moest doen als ik dat gevoel had. De buikpijn was al een paar dagen opvallend minder. Ik voelde me er nog steeds goed over. Ik belde Wim weer op om een afspraak te maken voor de volgende behandeling.
Dat kon gelukkig al vrij snel. We begonnen met de behandeling van de pijnplek in mijn buik. Wim gebruikte eerst kruiden die hij op mijn huid legde. De kruiden trokken in mijn huid waar de pijn zat. Deze behandeling duurde bij elkaar bijna twee uur.
De dagen daarna voelde ik al een behoorlijk verschil. De pijn werd lichter en lichter en ik voelde me emotioneel rustiger. Vanaf toen kreeg ik om de twee of drie weken behandelingen met zijn handen op de pijnplek. Zijn handen voelden heerlijk en maakten me rustig. Ik kon het ook niet verklaren, maar ik genoot des te meer van de resultaten!
Bij de vierde behandeling was ik van mijn buikpijn af. Het was alleen soms nog wat onrustig in mijn buik. Wim vertelde me dat dat heel normaal is en dat dit bij het herstelproces hoort. Bij de laatste behandeling ging Wim nogmaals over de plek om het rustig te maken.
Nu ben ik van de pijn en ook de onrust af. Ik ben er aan gewend dat ik weer normaal functioneer. Ik kan weer voor de kinderen zorgen, ga naar de sportschool en zonder zorgen de stad in gaan.
Alles bij elkaar hebben de behandelingen een maand of drie geduurd. Ik ben zo blij dat ik me niet heb laten opereren. Ik voel me weer sterk en vitaal!
Annemarie vd G.
Neem contact op met: 071-888 0553
of stuur een email naar: contact@vrijvanpijn.nl.
