Wat de boer niet kent…

Ik moest naar de tandarts. Al heel lang heb ik geen gaatjes of andere problemen in mijn gebit gehad. Vorige maand had de mondhygiëniste gezien dat er een oude vulling was gebarsten en die moest vervangen worden. Vrienden zeiden me dat ik dan wel een kroon zou krijgen. Ze deelden hun eigen griezelige ervaringen met het afvijlen van de restanten van hun kiezen, het urenlange beeldhouwwerk in hun kaken en de ongemakken, tot maanden daarna. Bovendien zou ik voorgoed een hele kies kwijtraken!

Veel pijn had ik niet aan de kies gehad, ik heb voor hetere vuren gestaan en ik heb een hoge pijngrens. De wild-westverhalen van mijn vrienden hadden mij toch angstwekkende beelden gegeven over wat er allemaal mis kon gaan.

Bij de tandarts bereidde ik me goed voor. Ik had mijn tanden thuis al geflost en ik poetste ze nog een keer ter plekke. Wat kon er nog misgaan?

Maar de beelden van nog niet ontdekte spelonken onder mijn kies en zwartgeblakerd tandvlees bleef ik afdraaien in mijn hoofd. Toen de tandarts de rugleuning van de tandartsstoel naar beneden liet zakken zette ik mij schrap en bereidde ik me voor op een lange zware behandeling. De geluiden van machines die ik nog niet eerder had gehoord deden ook de rest van mijn spieren spannen.

http://www.tandarts.nl/

Na een paar minuten gesjor en getrek hoorde ik de vriendelijke stem van de tandarts. Hij verzekerde me dat ik weer mocht doorademen. Het bovenste stukje van de oude vulling was een beetje gebarsten geweest en hij was al bijna klaar met de reparatie. En ik had nog niets gevoeld!

Ik ontspande me. Ongelooflijk hoe een irrationele, ingebeelde angst me zo kon verlammen! Misschien is dat ook de angst die mensen kunnen ervaren een beetje bang zijn voor wat ze nog niet kennen. Gewoon omdat ze niet precies weten wat er zou gebeuren. De behandelingen in min praktijk bijvoorbeeld. Terwijl de behandelingen zacht en aangenaam zijn. Misschien net zoals ik niet precies wist wat mij zou gebeuren in de tandartsstoel?

Ik weet dat ik beter niks kan doen uit angst. Angst maakt de berg die ik moet beklimmen alleen maar groter. Ik verlies dan veel energie aan mijn eigen waanbeelden. Als ik zou handelen vanuit kracht zou de berg in een molshoop veranderen. Ik zou mijn energie dan kunnen gebruiken voor “Hoe het wel goed kan gaan”, in plaats van alles verliezen door mijn angst.

0

Voeg een Commentaar