Blog

Winnie: “Ik ben nu pijnvrij en heb een groot deel van mijn energie terug!”

 

Ongeveer 30 jaar heb ik geleden aan gewrichtspijnen. De klachten begonnen rond 1985, eerst in mijn handen, vervolgens in mijn knieën en mijn enkels. De pijn in één van mijn knieën was soms zo heftig dat ik met krukken moest lopen. “Lichte” slijtage was het volgens mijn huisarts, nadat hij een foto had laten maken. De pijnstillers die ik kreeg hadden nauwelijks resultaat en ik liet mij behandelen d.m.v. acupunctuur. Dat hielp steeds een paar maanden. 
10 Jaar geleden belandde ik op aanraden van een vriendin die dezelfde klachten had bij haar reumatoloog. Deze bevestigde wat mijn huisarts al zei nl. dat er aan deze aandoening die de reumatoloog artritis psoriatica noemde niets te doen was behalve de pijn verlichten. Het was een erfelijke progressieve aandoening. Tegen de pijn gaf hij eens per drie maanden, of als de pijn acuut opkwam, een injectie die maakte dat ik weer een aantal weken pijnvrij was. 
Toen zich bij mij een hartprobleem openbaarde vond hij het niet raadzaam deze injecties te blijven geven omdat ik veel medicijnen moest innemen en die injecties de werking daarvan zouden kunnen verstoren. 

Ik modderde door en als de pijn te hevig werd schreef de huisarts een ontstekingsremmende pijnstiller voor, die maar matig hielp en die ik slechts kort mocht innemen.

 

Ruim een jaar geleden suggereerde één van mijn dochters om naar een introductiemiddag van Vrij van Pijn te gaan. Zij kende iemand die door Wim behandeld was en een nieuw mens geworden was. Ik had mijn aarzelingen maar zij overtuigde mij door te zeggen dat ik niets te verliezen had en me in ieder geval voor die bijeenkomst kon opgeven.

 

In een persoonlijk gesprek na de bijeenkomst vertelde Wim me dat het zinvol zou zijn een behandeling te starten omdat hij er positieve resultaten mee bereikte.

Het ging niet snel (kan je ook niet verwachten, ik leed er intussen al bijna 30 jaar aan) maar stapje voor stapje werd de pijn minder. 

 

Ik was dus altijd doodmoe, Nu, een jaar later, ben ik pijnvrij en heb ik een groot deel van mijn energie terug. Ik kon twee jaar nauwelijks een penseel vasthouden, laat staan er iets mee doen. Nu kan ik weer schilderen! Heb er weer zin in om nieuwe dingen te ondernemen. 

 

Dank je, Wim.  

 

0

Voeg een Commentaar